Monday, September 8, 2008

Şaşkın Hanım

İlk bir yılı bize dertsiz, tasasız geçirten minik bebeğim, şu an -bizim sayemizde, e bravo!- bize zor(ca) günler yaşatıyor. Yani ne Tracy kaldı, ne rutin. Anlayın halimizi. Masalını kulağına fısıldayıp, yatağına yatırdığımız, yanağına miniğinden bir öpücük kondurup, sessizce odasından çıktığımız, mışıl uykusuna bıraktığımız kızımız sanki başka biri bugünlerde.

Tanıdığım, duyduğum hikayelerin bir kahramanı gibi. Ama bizim hikayemiz bu değildi ki.


Değişiyor bir şeyler. Değişimi kabullenmek zor. Belki büyümek bu. Ama belki de benim rolüm olmadığı için ritüellerinde, dengesini şaşırdı miniğim. Kah gülüyor kikir kikir, dansında esprisinde; kah bakıyorsun mokur mokur, uykuya direnç gösterisinde, durmak bilmeyen asabi adımlarda.


Adakızım şaşkın işte bugünlerde. Belki atlattığı ilk hastalıktan, belki de kim bilir, arkadaşlarını özlediğinden! Yarın arkadaşlarıyla buluşuyoruz. Arkadaşlarımla... Bize güzel bir moral olacak.

7 comments:

Elif said...

Hastalıktan kalmış Ada kuzusu, şimdi okudum, çok çok geçmiş olsun Yapıncak...
Biz de yeni atlattık ve NAz'ın rutinine dönmesi yeni yeni, hastalıkta bebek huy değişirir diyor büyükler... Merak etme , öyle olmayacak bizim minikler:)Böyle deyip kendimi inandırıyorum , sen de beni yalnız bırakma :)
İkinizi de kucaklıyoruz, geçmiş gitmiş olsn

annecik said...

ada kız yeni hastalık atlattı yeni bir ortam edindi kalabalığa alışmışken sade sessiz bir ortama girdi bu ara bir çok değişiklik olunca düzende doğal olarak değişti oda yeni düzene yeni şehire yeni ortama alışacak annesi birde büyüyorlar büyüdükce yeni huylar yeni rutinler oluşuyor kendini de kızı da rahat bırak ikinizede zaman tanı vır vır vır konuşup durdum başını ağırttım sanki sen bunların farkında değilmişsin gibi kusuruma bakma

ikinizide öptüm kocaman tarafı ada kıza teslim et annesi lütfen

sevgiler

Mine said...

Yapincakcim "normal" anne ve "normal" bebeklerin dunyasina hosgeldin!
"annecik"in yazdiklarina aynen katiliyorum.
Sen nasilolsa isin sirrini biliyorsun. Su zor donemi bir atlatin her sey tekrar yoluna girecek ve Ada bebek yine mutlu, huzurlu bir bebek olacak. Olmak zorunda, o bir "text book/angel baby"
Endiselerini, kaygilarini, huzursuzluklarni paylasiyorum ve huzurlu, mutlu, saglikli gunler diliyorum.
Bu arada ben senin MT isine can-i gonulden inaniyorum, belki gec olucak, belki guc olucak ama muhakkak olucak ve senin her yaptigin is gibi harika olucak!
sevgiler
Mine

Ben Ona Resmen Asigim said...

Beni mutlu eden bir bebek Ada, her resmi her duruşu çok güzel.

Ama bu güzelliğin şirinliğin bir bedeli olmalı değil mi,hangi anneanne bu şirinliğe dayanabilir.Onların şımarttığı bebekler işte böyle bir geçiş dönemi yaşıyorlar. Sonra ne mi oluyor evde kurallar geçerli anneannede özgürlük.

HülyArda said...

bence bir yaş geçiş dönemi yaşıyorsunuz yapıncak, ben çok afallamıştım o dönemde, yemeğe saldıran oğlum yemek yemez olmuştu, aynı senin dediğin yöntemle kendi uyuyan çocuk uyumaz olmuştu ama bir süre sonra düzeldi zorlamadım hiç denedim uyumazsa aldım yanıma sakinleştirip tekrar yatırdım, yine eski rutinine döndü bazı dönemlerde rutin bozuluyor ama düzelecek mutlaka sabır...

Sevgili Sayfa said...

Şaşkın ama çok tatlı :-)

elfeyp said...

Adacık, sen ne güzelsin öyle.
Bayıldım sana. Benim kızımın da arkadaşı olur musun?
Öptüm seni :)