Tuesday, May 20, 2008

Bir Ucunda Mutluluk Bir Ucunda Hüzün

Bunu bir ucunda coşku, bir ucunda isyan diye de çevirebilirsiniz. Mutluluğun kucakladığı, coşku. Hüznün kaçamadığı, isyan. Birini hakkımızcasına kucaklarken, diğerini kabul edilmez bulup, inanmak istemiyoruz. İkisi de mantığı zorluyor, gerçek bu. Çözemediğimiz.

Sakinleştiğimizde "hayat...böyle işte", diyoruz. Kafayı iki yana sallayarak, gözler boşluğa kilitli. Öyle, her zaman toz pembe değil yaşam. Karanlıklar da var, gölgelerin kararttığı renkler de. İşin garibi herkese bir uğruyor o kara gölgeli, kara bulutlar. Kaçış yok yani.

Bugünlerde üzüldük. Sevdiklerimizin içi yandı, bizim de yandı. Çok da bir şey söyleyemiyor insan.

5 comments:

pinarbk said...

Benim ruh halime tercüman olmuşsun. Dilerim çabucak normale döner herşey. Bu ruh haliyle yaşamak çok zor...

KEO said...

Bu hüzünlü günleri çabuk atlatabilmeni dilerim...

yapıncak said...

Bir vefat haberi üzerine yazılmış bir yazı aslında.

Kısa süre arayla iki kez üzücü haber alan kuzenim ve eşini düşünürken; onların üzüntüleri dolayısıyla, hayatı sorgularken döküldü tuşlara.

Onlar bu arada, bir çok insandan kuvvetlidirler; atlatacaklar, gönderecekler o kara bulutu.

Hale said...

sana ve kuzenine sabırlar dilerim.cabuk atlatmanızı dılerim

yapıncak said...

Teşekkürler hepinize. Hayatın gerçekleri...